Mijn naam is Ruud Garama, eenenzestig jaar oud en ik woon in Sieuras, een klein dorpje aan de voet van de Franse Pyreneeën. Daar run ik, met hond Bommel,
Maison d'hôte l'Oustal. In de afgelopen twintig jaar deed ik dat samen met mijn lief Ena maar op achtentwintig maart, tweeduizenddrieentwintig, overleed zij in mijn armen aan de gevolgen van longkanker. Ik mis haar enorm.
Enkele maanden voor haar overlijden kreeg ik van Ena een fietsaanhanger voor onze hond Bommel, een dag ná het overlijden kreeg ik haar laatste brief die eindigde met de zin: ,,ik wens je nog vele mooie avonturen met je maatje Bommel". Dat, is de voornaamste aanleiding geweest van deze fietstocht. Een tweede aanleiding was het boek
'As in tas' van Jelle Brandt Corstius (2016) dat ik met veel plezier gelezen heb. In dit boek beschrijft JBC zijn fietsreis van Amsterdam naar de Middellandse Zee, in zijn fietstas een paars fluwelen zakje met daarin een beetje as van zijn overleden vader dat hij uitstrooit in de Middellandse Zee. Dat bracht me op het idee zijn reis in omgekeerde richting te maken, met als eindbestemming het Vredeskerkje en het noordzeestrand bij Bergen aan Zee. In de hondekar een beetje as om mee te geven aan de golven van de Noordzee. Ik heb de as echter, om voor mij nog onduidelijke redenen, weer mee terug genomen. Te vroeg nog, om afscheid van te nemen.
